راهـنــــمـای مـــردم و وکـــــــلا

                                                                
جستجو

مهم‌ترین نکات قرارداد کار در سال ۹۸ + نمونه قرارداد اداره کار

قرارداد کار

قرارداد کار انواع مختلفی دارد که همگی اجباری هستند و به عنوان یک سند حقوقی قابل استناد در مراجع قانونی میان کارگر و کارفرما محسوب میشوند.

با توجه به این موضوع، این نوع از قرارداد را  میتوان به قرارداد کار دائمی ( غیر موقت ) ، قرارداد کار موقت با مدت معین و کار معین تقسیم کرد.

ماده 7 قانون کار جمهوری اسلامی ایران قرارداد کار را تعریف کرده‌است.

لازم به ذکر است که هر یک از این قراردادها میتواند در شرکت‌های خصوصی و یا دولتی تنظیم گردد و در این خصوص تفاوتی وجود ندارد.

با ما همراه باشید تا انواع قرارداد کار و نکات قرارداد کار را بررسی کنیم.

قرارداد کار دائمی ( غیر موقت )

قرارداد کار دائم یا قرارداد کار غیرموقت ، قراردادی است که شرط مدت زمان برای آن مشخص نشده است و در بندهای قرارداد به نامحدود بودن زمان آن اشاره گردیده است .

البته مطابق تبصره 2 ماده 7  قانون کار  در کارهایی که طبیعت آن‌ها جنبه مستمر دارد در صورتی که مدتی در قرارداد ذکر نشود قراردادکار، دائمی محسوب میشود.

شرایط فسخ این قرارداد :

مطابق ماده 21 قانون کار، قرارداد کار با یکی از شرایط زیر به پایان میرسد:

·        فوت کارگر

·        بازنشستگی یا از کار افتادگی کامل کارگر

·        استعفای کارگر

·        اخراج موجه کارگر

استعفای کارگر مطابق قانون کار انجام می‌شود. کارگر وظیفه دارد یک ماه به کار خود ادامه دهد و در همان ابتدا استعفای خود را به صورت کتبی به کارفرما اعلام کند. در صورتی که حداکثر ظرف مدت 15 روز، استعفای خود را به صورت مکتوب به کارفرما اطلاع نداد استعفای ایشان منتفی محسوب میشود و کارگر وظیفه دارد رونوشت استعفا و انصراف آن را به شورای اسلامی کارگاه (در صورت وجود) و یا انجمن صنفی و یا نماینده کارگران تحویل دهد.

در مورد اخراج کارگر نیز باید توجه داشت که مطابق ماده 27 همین قانون، هرگاه کارگر در انجام وظایف محوله کوتاهی نماید و آیین‌نامه‌های انضباطی کارگاه را حتی با وجود تدکرات کتبی نقض کند، کارفرما حق دارد علاوه بر مطالبات و حقوق عقب افتاده به نسبت هر سال سابقه کار، معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر را به عنوان حق سنوات به وی پرداخت نماید و قرارداد را فسخ کند.

قرارداد کار موقت با مدت معین:

یکی دیگر از انواع قرارداد کار ، قرارداد کار موقت با مدت معین است.

ماهیت برخی کارها این‌گونه است که برای آن‌ها مدت مشخصی از طرف کارفرما معلوم میگردد اما قابلیت تمدید شدن مدت، از سوی کارفرما و کارگر وجود دارد. لازم به ذکر است که تمدید قرارداد کاری به معنای تبدیل آن به کار دائم نیست مگر آن که طرف‌های قرارداد در این مورد توافق نمایند و به صراحت به دائمی بودن قرارداد در متن آن اشاره کنند.

قرارداد کار موقت با کار معین:

ویژگی اصلی این نوع قراردادها معین بودن کار و نتیجه آن است و شرط زمان انجام کار در آن، اهمیت کمتری دارد. اگرچه نوشتن مدت آن بهتر است تا از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری شود و یک قرارداد مطمئن تنظیم گردد. نحوه پرداخت حق الزحمه در شرایط قرارداد ذکر میشود و با انجام کامل تعهدات و پرداخت حق الزحمه ، قرارداد به پایان می‌رسد.

این مطلب را از دست ندهید:

ده شرط تنظیم قرارداد کار موقت

شرایط فسخ این قرارداد :

مطابق ماده 25 قانون کار جمهوری اسلامی ایران ، هرگاه قرارداد کار برای مدت موقت و یا برای انجام کار معین امضاء شده باشد هیچ کدام از طرفین قراردادکار به تنهایی حق فسخ آن را ندارند. اما به طور کلی شرایط پایان قراردادکار موقت با قرارداد مدت معین یا قرارداد کار معین نیز تا حد زیادی مشابه قرارداد کار دائمی است که در بالا، آن را توضیح دادیم. تنها نکته‌ای که در این خصوص وجود دارد آن است که در این نوع از قراردادکار ، پس از پایان مدت قرارداد نیز در صورت تمدید نکردن مدت آن، قرارداد به پایان میرسد و اگر قراردادکار معین است پس از انجام کامل کار ، قرارداد تمام می‌شود.

قرارداد کار

ساعت کار

مطابق با ماده 51 قانون کار ، ساعات کار کارگران در شبانه‌روز نباید از 8 ساعت بیشتر باشد.

البته در کارهای سخت و زیان آور و زیر‌زمینی ساعات کار نباید از شش ساعت در روز و 36 ساعت در هفته بیشتر شود.

کارفرما و کارگر میتوانند ساعات کار را در بعضی از روزهای هفته کمتر از میزان نوشته شده در قانون کار و در سایر روزها بیشتر از آن قرار دهند به شرط آن که مجموع ساعات کار در کل هفته از 44 ساعت بیشتر نشود.

 بیمه

مطابق با ماده 148 قانون کار، کارفرمایان وظیفه دارند که بر اساس قانون تامین اجتماعی، کارگران خود را بیمه کنند.

در این مورد فرقی نمیکند که قراردادکار، دائمی یا موقت باشد.

این مطلب را از دست ندهید:

حق بیمه کارگر و حق بیمه کارفرما

مزد کارگر

بر اساس ماده 35 قانون کار ، مزد یا حق الزحمه ، وجه نقد یا غیر نقدی یا هم نقدی و هم غیرنقدی است که در مقابل انجام کار به کارگر پرداخت میشود.

در صورتی که مزد به صورت ساعتی پرداخت شود به آن مزد ساعتی گفته میشود.

در صورتی که پرداخت مزد بر اساس میزان انجام کار یا محصولی باشد که تولید شده است به آن، کارمزد و در صورتی که بر اساس انجام کار در زمان معین باشد به آن کارمزد ساعتی گفته میشود.

تعطیلات کارگر

مطابق با ماده 62 قانون کار ، روز جمعه به عنوان روز تعطیل کارگران محسوب میشود که البته به روز جمعه مزد تعلق میگیرد حتی با وجود آن که کارگر کار نکرده باشد و در تعطیلات باشد.

البته در اموری که نیاز به کار در روز جمعه است، اگر از تعطیلی روز جمعه استفاده نشود کارگر مستحق دریافت 40 درصد اضافه بر مزد میباشد یعنی علاوه بر حقوقی که بخاطر کار در روز جمعه دریافت میکند 40 درصد از حقوق روزانه خود را هم دریافت خواهد نمود.

مرخصی کارگر

مرخضی سالانه کارگران با استفاده از مزد و محاسبه چهار روز جمعه، مجموعاً یک ماه است.

بقیه روزهای تعطیل جزو روزهای مرخصی محسوب نمیشود.

در مورد کارگرانی هم که کمتر از یک سال مشغول  به کار هستند میزان مرخصی استحقاقی به نسبت مدت زمانی که کار کرده‌اند از کل سال و از میزان یک ماه مرخصی استحقاقی محاسبه میشود.

قرارداد کار

دوره آزمایشی

مطابق با ماده ی 11 قانون کار طرفین قرارداد میتوانند با توفق یکدیگر، مدتی را به عنوان دوره آزمایشی تعیین کنند. در طول این مدت هریک از طرفین حق دارند بدون نیاز به اطلاع قبلی و بدون آن که لازم باشد خسارتی پرداخت نمایند رابطه کاری را قطع کنند.

البته در صورت قطع رابطه کاری از طرف کارفرما، ایشان وظیفه دارد حقوق کامل تمام دوره آزمایشی را به طرف مقابل پرداخت کنند اما اگر کارگر به قراردادکار پایان دهد، کارگر فقط مستحق دریافت دستمزد مدتی که فعالیت نموده است، می‌باشد.

حداکثر مدت دوره آزمایشی قراردادکار برای کارگران ساده و نیمه ماهر یک ماه و برای کارگران ماهر و دارای تخصص سطح بالا، سه ماه است.

به این قرارداد، قرارداد کار سه ماهه نیز گفته می‌شود.

قرارداد کار سه ماهه چیست؟

ماده 11 قانون کار اجازه داده است که کارفرما و کارگر مدتی را به عنوان دوره آزمایشی تعیین کنند.

این دوره دارای خصوصیات زیر است:

  1. دوره آزمایشی سه ماهه صرفاً مخصوص کارگران ماهر و دارای تخصص سطح بالا است.
  2. در صورت قطع رابطه کاری توسط کارفرما در دوره سه ماهه، ایشان موظف است تمام حقوق دوره آزمایشی را به کارگر پرداخت کند.
  3. در صورت قطع رابطه کاری از طرف کارگر، کارگر فقط حق دریافت حقوق مدتی را دارد که کار کرده است.

قرارداد کار ساعتی بدون بیمه قانونی است؟

به قراردادکار ساعتی ، قرارداد حق الزحمه ساعتی نیز گفته می‌شود. قراردادکار بدون بیمه امکان‌پذیر نیست.

قانون کار یک قانون اجباری (آمره) است و با توجه به این‌که موضوع بیمه کارگر در قانون کار آمده است، توافق برخلاف آن، فاقد اعتبار است.

ماده 148 قانون کار در این مورد بیان می‌کند:

«کارفرمایان کارگاه‌های مشمول این قانون مکلفند بر اساس قانون تامین اجتماعی ، نسبت به بیمه نمودن کارگران واحد خود اقدام نمایند.»

نمونه قرارداد کار سال 98

تیم حقوقی رکلا اقدام به تهیه یک نمونه قرارداد کار نموده است.

شما می‌توانید با کلیک بر روی تصویر زیر، قراردادکار را دریافت کنید.

نمونه قرارداد کار موقت ( نمونه قرارداد کار با مدت معین )

سخن پایانی

جدولی از سامانه‌های مرتبط با قانون کار و اداره کار را با شما در میان میگذاریم.

برای دسترسی به هر سامانه روی ورود کلیک کنید:

سازمان اداری و استخدامی کشوربرای ورود کلیک کنید
وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعیبرای ورود کلیک کنید
وزارت امور اقتصاد و داراییبرای ورود کلیک کنید
سازمان بین المللی کاربرای ورود کلیک کنید
اتحادیه بین المللی تعاونبرای ورود کلیک کنید
سامانه شبکه ملی بازار کاربرای ورود کلیک کنید
سازمان امور مالیاتی کشوربرای ورود کلیک کنید
بانک اطلاعات کارآفرینیبرای ورود کلیک کنید
بانک رفاه کارگرانبرای ورود کلیک کنید

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

6 دیدگاه‌ها

  • مسعود
    پاسخ اکتبر 5, 2019 در 10:10 ق.ظ

    سلام ممنون از پست خوبتون یه سوال داشتم ممنون میشم راهنمایی کنین
    من ۵ سال تو سوپری کارکردم و کارفرمام بیمه منو پرداخت نکرده
    باید دادگاه شکایت کنم یا اداره کار؟

    • سید ابراهیم زارع مویدی
      پاسخ اکتبر 5, 2019 در 5:42 ب.ظ

      به اداره کار مراجعه کنید و پس از تنظیم دادخواست در خصوص خواسته خود مبنی بر اعمال ماده ۱۴۸ قانون کار و حق بیمه، از کارفرمای خود شکایت نموده و ضمن ارایه مدارک مستند و قابل پذیرش، از مرجع مربوطه درخواست اعمال حق نمایید.

  • کاربر
    پاسخ اکتبر 21, 2019 در 8:29 ق.ظ

    سلام
    من با کارفرما قرارداد ساعتی داشتم . و در قرارداد ذکر شد که از شنبه تا چهارشنبه از ۸ تا ۱۷ ساعت کاریمه .
    یک مبلغی هم بعنوان دستمزد ساعتی من مشخص شد و نوشته بود که همه مزد همینه شامل عیدی و سنوات و …
    ولی قرار بود که مزایا رو بدن و اون نوشته فقط طبق فرمت شرکت مادر نوشته شده
    الان من میتونم برای گرفتن مزایا، حقوق تعطیلی های رسمی و. .. اقدام کنم؟
    مزد من ساعتی ۲۵ تومن بوده

    • سید ابراهیم زارع مویدی
      پاسخ اکتبر 21, 2019 در 8:59 ق.ظ

      قواعد مربوط به قانون کار ، از قواعد دستوری و اصطلاحاً آمره است… که توافق بر خلاف آن هم امکان پذیر نیست… بنابراین شما میتوانید برای دریافت حقوق زمان کار خود اقدامات قانونی مقتضی را صورت دهید.

  • نیما استخری
    پاسخ نوامبر 10, 2019 در 5:59 ب.ظ

    آیا میتوان قراردادی تنظیم کرد که به صورت موقت و معین باشد یعنی هر کدام سریعتر اتفاق افتاد (زمان پایان یا اتمام کار) قرارداد پایان یابد؟

دیدگاه خود را بنویسید