راهـنــــمـای مـــردم و وکـــــــلا

                                                                
جستجو

قرارداد کاری بین دو نفر | قرارداد کار میان کارگر و کارفرما

قرارداد کاری بین دو نفر

یکی از پر کاربرد‌ترین قرارداد ها، قرارداد کاری بین دو نفر است. قراردادی که میان کارفرما و کارگر تنظیم و امضا میشود و قرارداد کارفرما و کارگر نامیده میشود.

این قرارداد از قرارداد های الزامی هم میباشد.

یعنی قواعد آن بر اساس قانون کار تعیین میشود و نمیتوان بر خلاف آن توافق نمود.

البته ما در خصوص قرارداد کار موقت نیز هم کلام شده ایم و به طور مفصل ، قرارداد کار را مورد بررسی قرار داده ایم.

ما همچنین در خصوص کارگر و کارفرما نیز مباحثی را با شما در میان گذاشته بودیم.

 

قرارداد کاری بین دو نفر چیست ؟

بدون تردید، کسانی هستند که به عنوان کارگر ، کارمند یا کارپذیر مشغول به فعالیت میباشند.

و کسانی نیز به عنوان کارفرما ، مدیر یا رئیس بر فعالیت های ایشان نظارت مینمایند.

قرارداد کاری میتواند بین بیشتر از دو نفر نیز تنظیم شود.

اما معمولاً میان دو نفر یعنی کارگر و کارفرما تنظیم میگردد.

قرارداد استخدام نیز که پس از پایان مصاحبه استخدام تنظیم میشود یکی از انواع قرارداد کار است.

ماده 7 قانون کار ، قرارداد کار را اینطور تعریف کرده است:

«قرارداد کتبی یا شفاهی که به موجب آن کارگر در قبال دریافت حق السعی ، کاری را برای مدت موقت یا مدت غیر موقت برای کارفرما انجام میدهد.»

بنابراین، قرارداد کاری بین دو نفر نیز

  • یا قرارداد کار موقت
  • با قرارداد کار مدت معین
  • یا قرارداد کار معین
  • و یا قرارداد کار دائمی میباشد.

 

این مطلب را از دست ندهید:

ده شرط تنظیم قرارداد کار موقت

 

قرارداد کار دائم چیست ؟

قرارداد کار دائمی ( غیر موفت ) قراردادی است که شرط مدت زمان برای آن تعیین نشده است.

در واقع به صراحت به غیر دائمی بودن فعالیت کاری در متن قرارداد اشاره شده است.

البته مطابق تبصره 2 ماده 7  قانون کار ، در کارهایی که طبیعت مستمر دارد، حتی اگر در متن قرارداد مدتی ذکر نشود نیز، قرارداد کار، دائمی محسوب میشود.

 

 

قرارداد کار معین چیست ؟

قرارداد کار معین که یکی از اقسام قرارداد کار موقت است در مواردی به کار میرود که طرفین قصد دارند برای کاری معین توافق نمایند.

به محض پایان و تکمیل کار، قرارداد کار موقت به پایان میرسد.

 

قرار کار مدت معین چیست ؟

قرارداد کار مدت معین هم یکی از اقسام قرارداد کار است.

وقتی قرار است کاری برای مدت معین انجام پذیرد و فعالیت جنبه دائمی ندارد، از این قرارداد استفاده میشود.

 

قرارداد کاری بین دو نفر کارگر و کارفرما

فسخ قرارداد کار دائم :

مطابق ماده 21 قانون کار، فسخ قرارداد کار دائم با یکی از راه‌های زیر صورت میپذیرد:

·        فوت کارگر

·        بازنشستگی یا از کارافتادگی کامل کارگر

·        استعفای کارگر

·        اخراج موجه کارگر

در مورد اخراج موجه کارگر باید در نظر داشت که مطابق ماده 27 قانون کار ، هرگاه کارگر در انجام وظایف خود کوتاهی کند و آیین نامه‌ انضباطی کارگاه را حتی با وجود تذکرات کتبی نقض کند، کارفرما این حق را دارد که پس از پرداخت مطالبات و حقوق عقب افتاده، به نسبت هر سال سابقه کار کارگر، معادل یک ماه آخرین حقوق کارگر را به عنوان حق سنوات به ایشان پرداخت نموده و قرارداد را فسخ نماید.

در مورد استعفا از کار مطابق با قانون کار ، کارگر موظف است یک ماه به کار خود ادامه داده و در همان ابتدا استعفای خود را به صورت مکتوب در اختیار کارفرما قرار دهد و در صورتی که حداکثر ظرف مدت 15 روز انصراف خود را به صورت مکتوب به کارفرما اطلاع نداد استعفای ایشان منتفی محسوب میشود و کارگر مکلف است رونوشت استعفا و انصراف ایشان را به شورای اسلامی کارگاه ( در صورتی که وجود داشته باشد ) و یا انجمن صنفی و یا نماینده کارگران تحویل نماید.

 

فسخ قرارداد کار موقت

مطابق ماده 25 قانون کار جمهوری اسلامی ایران ، هرگاه قرارداد کاری بین دو نفر برای مدت معین و یا برای انجام کار معین تنظیم و امضا گردد هیچ یک از طرف های قرارداد کار به تنهایی نمیتوانند آن را فسخ نمایند.

اما به طور کلی شرایط پایان قرارداد کار موقت با مدت معین یا کار معین نیز تا حد زیادی مشابه قرارداد کار دائمی است.

تنها نکته ای که در این خصوص وجود دارد آن است که در این نوع از قرارداد کاری بین دو نفر ، پس از آنکه قرارداد به پایان رسید نیز در صورت عدم تمدید مدت آن، قرارداد به پایان میرسد و اگر قرارداد کار معین پاشد پس از تکمیل و پایان کار ، قرارداد نیز به پایان میرسد.

 

ساعت کاری قانون کار :

بر اساس ماده 51 قانون کار، در طول هر 24 ساعت، ساعت کار کارگران باید از 8 ساعت بیشتر نباشد.

ضمناً در کارهای سخت و زیان آور ، ساعت کار از شش ساعت در روز و 36 ساعت در هفته بیشتر نیست.

البته در برخی موارد میتوان در این خصوص توافق نمود.

به عبارت دیگر، کارفرما و کارگر  میتوانند ساعت های کار را در بعضی از روز های هفته از میزانی که در قانون کار تعیین شده است کمتر و در برخی روز های دیگر افزایش دهند.

 

دستمزد کارگر :

قرارداد کارگر و کارفرما یک حق الزحمه هم دارد.

بر اساس قانون کار، حق الزحمه یا مزد ،  میتواند هم وجه نقد و هم وجه غیر نقدی و یا یکی از این موارد باشد.

اگر مزد بر اساس میزان انجام کار یا محصول تولیدی باشد به آن کارمزد گفته میشود.

اگر مزد بر مبنای انجام کار در زمان معین باشد به آن کارمزد ساعتی میگویند.

اگر مزد به صورت ساعتی پرداخت شود به آن مزد ساعتی گفته میشود.

 

این قرارداد را از دست ندهید:

قرارداد کار موقت | قرارداد کار با مدت معین

 

قرارداد کار موقت با مدت معین:

 

بیمه کارگری :

کارفرمایان بر اساس ماده 148 قانون کار وظیفه بیمه نمودن کارگران را بر عهده دارند.

بیمه نمودن کارگر بر اساس قانون تامین اجتماعی صورت میپذیرد.

فرقی ندارد که قرارداد کار دائمی یا قرارداد کار موقت باشد.

 

مرخصی کارگر :

مرخصی کارگر با استفاده از مزد و محاسبه چهار روز هفته، به صورت سالانه ، مجموعاً یک ماه است.

باقی مانده ی روزهای تعطیل جزو روز‌های مرخصی محسوب نمیگردد.

در خصوص کارگرانی که کمتر از یک سال به کار اشتغال دارند، میزان مرخصی استحقاقی به نسبت مدت زمانی که کار نموده اند از تمام سال و از میزان یک ماه مرخصی استحقاقی مورد محاسبه قرار میگیرد.

 

دوره آزمایشی قانون کار :

در قرارداد کاری بین دو نفر ، طرفین میتواند با توافق هم، مدتی را به عنوان دوره آزمایشی تعیین نمایند.

در طول این مدت، هرکدام از طرفین میتوانند بدون نیاز به اطلاع قبلی و بدون نیاز به پرداخت خسارت، رابطه کاری را قطع نمایند.

حداکثر مدت دوره آزمایشی قانون کار برای کارگران ساده و نیمه ماهر یک ماه است.

این دوره آزمایشی برای کارگران ماهر و دارای تخصص بالا سه ماه میباشد.

 

برای پرسیدن سوالات حقوقی و دریافت مشاوره رایگان در خصوص قرارداد کار و یا مرور سوالات کاربران دیگر کافیست به انجمن ما بپیوندید.

 

 

بدون دیدگاه

دیدگاه خود را بنویسید